Kleuren, knutselen, spelletjes alles voor kinderen en ouders
Dutch English French German Italian Portuguese Spanish Swedish Turkish

SpeelZolder

advertentie

Nieuw op SpeelZolder

Socialmedia

Hyves Facebook Twitter SpeelZolder op - Hyves - Facebook en Twitter

Wie is er op de site?

We have 104 guests and no members online

User Rating:  / 2
PoorBest 

Olivier Kerstmis

Kerstman“Mama, wat gaan wij dit jaar met kerst doen?”, vraagt Olivier op een woensdagmiddag. “Waarom vraag je me dit. Ik heb er namelijk nog niet over nagedacht”, wil mama weten. “Vandaag op school hoorde ik een paar meisjes zeggen: “Wat ga jij doen met kerst?”. Ik dacht waarom vragen ze dit aan elkaar. En toen hoorde ik wat ze gingen doen en wil nu weten wat wij gaan doen”, reageert Olivier.
“Ik weet echt nog niet wat we doen. Papa is één dag in het ziekenhuis en één dagje thuis. Misschien gaan we wel een dagje naar opa en oma en een dagje thuis. Dat is voor papa wel zo lekker als hij gewerkt heeft. Ik heb het er straks nog wel met papa over is dat goed?”, wil mama weten na haar uitleg. Olivier knikt en gaat naar zijn kamer.

Als Martijn en Tess in bed liggen en Olivier ligt voor de televisie hoort hij dat mama en papa het over de kerstdagen hebben. “Olivier heb jij nog een idee voor de kerstdagen”, vraagt papa. “Ik zou wel wat leuks willen doen, maar mama heeft gezegd dat jij moet werken”, zegt Olivier. “Ik moet een dagje werken ja. Maar dat is de tweede kerstdag. Misschien willen opa en oma, of allebei de opa’s wel wat leuks met jouw en Martijn doen. We kunnen dat vragen. Mama blijft dan thuis met de oma’s en Tess. Vindt je dat leuk?”, wil papa weten. Olivier is meteen enthousiast.
”Ja dat lijkt me wel leuk. Ik wil dan naar de speeltuin of een dierentuin”, roept hij. “We kunnen ook eerst aan de opa’s vragen wat ze willen doen. Misschien heeft één van de opa’s wel een goed idee. Mama zal wel even bellen”, zegt papa.
Mama pakt de telefoon en belt op. De ouders van mama die kunnen wel komen, de ouders van papa nemen niet aan, vast een avondje weg. Mama belooft om morgen het nog een keer te proberen.

Als ze zo zitten te praten over de kerst gaat de bel van de voordeur. Papa doet open en begint heel hard te lachen. Mama en Olivier kijken elkaar  aan, want ze willen graag weten waarom papa zo lacht. En ja hoor als de deur open gaat beginnen mama en Olivier ook te lachen, want het zijn de ouders van papa die even op visite komen.
Opa krijgt net de kans van Olivier om op de bank te gaan zitten als hij vraagt: ”Opa wil jij tweede kerstdag met Martijn en andere opa iets leuks gaan doen. Ik zou wel naar de dierentuin of de speeltuin willen”. “Ik weet helemaal niet waarover dit gaat Olivier. Wil je het eerst even uitleggen?”, vraagt opa.
Olivier legt opa uit wat er aan de hand is. Opa snapt het en willen best tweede kerstdag komen. Maar opa zegt erbij wat ze gaan doen blijft een verrassing.

Eerste kerstdag is het heel erg gezellig. De kerstboom brand, kaarsjes branden en er staat kerstmuziek op. Olivier en Martijn lopen met de liedjes mee te zingen, terwijl Tess er een heel ander liedje doorheen zingt. “Tess, hou eens op. Jij zingt poesje miauw terwijl er kerstliedjes opstaan”, zegt Olivier. “Dat liedje kent Tess niet. Zet maar een andere op, eentje die ze wel kent”, roept mama. De cd wordt verder gedraaid en even later zitten ze met hun stoeltje bij de kerstboom liedjes te zingen. Papa en mama staan in de keuken en zien de kinderen bij de boom zitten. Papa pakt snel de videocamera en mama maakt er een foto van.
Als papa met warme chocolademelk en speculaasjes binnen komt zitten ze zo bij de tafel.
Mama komt er ook bij, maar wat horen ze daar. “Hoho hoho”. Ze kijken om zich heen maar zien niemand. En daar klinkt het weer hoor : Hoho Hoho”. “Mama wie is dat?”, vraagt Martijn. Ook Tess kijkt om zich heen en roept:”Is dat”. Olivier gaat van zijn stoel af en kijkt naar buiten. Hij ziet niemand. “Mama mag ik even buiten kijken. Want die hoho hoho zegt is de kerstman. Misschien kan hij ons niet vinden?”, vraagt hij.
Als Olivier de voordeur open doet ziet hij een grote doos met cadeautjes staan, als hij nog net aan het einde van de oprit kijkt ziet hij de kerstman weg rijden. “Dag kerstman, dank u wel voor de cadeautjes”, roept hij al zwaaiend naar de kerstman. “Papa kom is snel. Dat was de kerstman. Kijk er staat een doos met cadeautjes”, gilt hij. Papa komt kijken met daar achteraan Tess en Martijn. Met zijn alles slepen ze de doos naar binnen. “Ik heb al dank je wel gezegd tegen de kerstman”, zegt Olivier”, hij zag me nog net toen hij weg ging. 
In een kringetje om de grote doos beginnen ze omstebeurt het uitpakken van een cadeautje. Voor iedereen is er een klein cadeautje. Olivier krijgt een tekenset, Martijn een kleidoos, voor Tess is er een dik voorleesboek, papa en mama hebben nieuwe kaarsen en een standaard.

De volgende dag komen de opa’s en oma’s.
Olivier en Martijn zijn zo nieuwsgierig wat ze gaan doen. Ze kunnen eigenlijk niet wachten maar ja als je zit te wachten duurt het heel lang eer de opa’s en oma’s er zijn. “Opa opa vertel is wat we gaan doen”, roepen Martijn en Olivier als opa nog in de auto zit. “Zeg jongens mag opa eerst is even uit de auto komen en naar binnen. Als andere opa er is vertellen we wel wat we gaan doen”, zegt de papa van mama.
Andere opa komt gelukkig als snel eraan en dan begint opa:”Jongens wij gaan zo lekker weg. Mama, oma’s en Tess blijven thuis. Wie wil er weten waar we heen gaan?”. “Ikke ikke”, roepen de jongens.
“We vertellen het jullie niet. Onderweg mogen jullie raden waar we heen gaan”, zegt opa. Gaan we dan wel nu meteen weg?”, vraagt Martijn. En daar gaan de ‘mannen’, de ‘vrouwen’ staan binnen ze uit te zwaaien. Mama heeft een tasje gemaakt met lekkere dingen en broodjes. En nog weten de jongens niet wat ze gaan doen. 
Onderweg vragen de jongens om de beurt. ‘opa’s gaan we naar de dierentuin’ of ‘gaan we naar de speeltuin’. Maar telkens is het nee. De opa’s willen de jongens wel een beetje helpen. “Oké, we gaan een spelletje doen. Jullie mogen alles vragen en wij zeggen of het klopt”, zegt de vader van papa. Olivier en Martijn stellen om de beurt vragen. Ze zijn zo druk met vragen bezig dat ze eigenlijk niet eens merken dat ze er al zijn. De jongens letten niet meer op buiten maar denken meer na over wat het kan zijn. “Oké, kijk nu naar buiten”, roept opa. “Hé we zijn in Madurodam”, roept Olivier”, daar is het altijd zo leuk. “Ja, met school zijn we hier geweest, maar we mochten niks zien van de juf”, roept Martijn. De opa’s lachen en hand in hand lopen ze naar Madurodam. Het is er echt heel erg leuk. Af en toe een broodje eten met pakje drinken, een opa die foto’s maakt. In Madurodam is alles in het klein te zien. De ‘mannen’ vermaken zich opperbest. Met rode wangen van het buiten zijn, komen ze ’s avonds terug.

“Mama het was echt heel erg leuk. Een trein in het klein, ons huis heb ik ook gezien. Niet zo groot als hier maar ook zo klein”, met zijn handen geeft Martijn de maat aan. Mama luistert naar de jongens die in volle overtuiging alles aan het vertellen zijn.
“Heb jij nog iets gedaan?”, wil Olivier weten als hij uit verteld is. “Nee we hebben niet veel gedaan. We zijn even naar het bos gelopen en we hebben het eten klaar gemaakt, die we nu gaan opeten”, zegt mama.
Het is heel gezellig aan tafel. De oma’s hebben de tafel mooi versiert. Mama heeft met de oma’s gekookt. Papa is ook op tijd klaar en zo kunnen ze gezellig met zijn allen eten. De jongens vertellen na het eten nog aan papa hoe leuk Madurodam was. Maar dan met vuur rode wangen van de slaap en het buiten zijn gaan de jongens snel naar bed toe. “Zo in bed mogen jullie lekker verder dromen van kleine treintjes en kleine huisjes”, zegt papa als hij het licht op de kamers van de jongens uitdoet.

Zoeken

advertentie