Kleuren, knutselen, spelletjes alles voor kinderen en ouders
Dutch English French German Italian Portuguese Spanish Swedish Turkish

SpeelZolder

advertentie

Nieuw op SpeelZolder

Socialmedia

Hyves Facebook Twitter SpeelZolder op - Hyves - Facebook en Twitter

Wie is er op de site?

We have 91 guests and no members online

User Rating:  / 1
PoorBest 

De Meiden op lentekamp 2

thermometer met pillen“Jasmine, ga jij eigenlijk mee op lentekamp?” vraagt Kim. “Nou, ik weet het eigenlijk nog niet. Ik heb er niet zo veel zin in dit jaar”, antwoordt ze. “Je kan toch best wel een lang weekend mee. Wat geeft dat nou”. “Iedereen heeft wel eens een keertje iets waar je geen zin in hebt”. Ik ga toch mee”, reageert Kim er weer op. “Maar Kim, Vera gaat ook al niet mee omdat ze ziek is. Kunnen wij het dan ook niet een jaar overslaan?” vraagt Jasmine. “Nee, ik vind van niet. Elk jaar gaan we mee en doen we hele leuke dingen. Ik weet dat Vera ziek is, maar dan kunnen wij toch wel gaan?” zegt Kim . Jasmine weet dat Kim gelijk heeft en besluit aan haar ouders te vragen of ze mee mag.

“Jasmine ik vind het wel lief van je dat je thuis wilt blijven omdat Vera zo ziek is, maar wat heb je eraan. Ik denk niet dat Vera het leuk vindt als jullie thuis blijven omdat zij ziek is”, reageert haar moeder op het eigenlijk zwakke excuus van Jasmine. 
“Dus met andere woorden: “U vindt ook dat ik moet gaan?” wil ze weten. “Ja, ik vind dat jullie dan maar met zijn tweeën moeten gaan en gewoon lekker gaan genieten. Koop wat leuks onderweg voor Vera, dan hebben jullie tijdens het lentekamp wel aan haar gedacht”, antwoordt haar moeder.
Als Kim hoort dat Jasmine toch mee gaat reageert ze: “Doe dan wel even een beetje vrolijker. Het is altijd leuk het Lentekamp en we hebben altijd erg mooi weer, dus even lachen”. Jasmine weet dat Kim gelijk heeft en zet zich erover heen. Voordat ze op vrijdag op lentekamp gaan, gaan ze eerst even bij Vera langs. Lang kunnen ze niet blijven want ze is echt erg ziek. “We nemen wel iets leuks voor je mee”, beloven ze als ze weg gaan. 
“Mam, ik ben wel blij dat Jasmine en Kim op lentekamp gaan. Ik dacht echt dat ze thuis zouden blijven omdat ik zo ziek ben, maar zij kunnen er niks aan doen. Ik moet het immers uitzieken”, zegt Vera. “Ik weet van de moeder van Jasmine dat ze niet op lentekamp wilde voor jou, na enige overreding heeft ze toch gezegd dat ze ging. Ik snap de meiden wel en het zijn echte vriendinnen van je. Maar je hebt gelijk, alleen jij hebt nu rust en goede verzorging nodig. Zorg er dan maar voor, als de meiden weer terug zijn zondagavond, dat jij weer beter bent, goed?” reageert haar moeder.

De spullen worden nog goed gecontroleerd voordat de meiden weggebracht worden naar het lentekamp. “Jasmine, heb je wel de kaart bij je die we opsturen naar Vera”, wil Kim weten. “Ja, die zit in mijn tas. Ik heb er een paar meer meegenomen. Goed?” antwoordt Jasmine.
De meiden hebben er toch wel heel erg veel zin in het lentekamp. Elk jaar organiseren de vrijwilligers van Zonnebloem een lentekamp voor kinderen in de leeftijd van 8-15 jaar. De opbrengst gaat dan naar de Zonnebloem om zo voor ouderen weer wat leuks te doen. De meiden vinden dit een goed idee en hun ouders hebben de meiden met zijn drieën al van jongs af aan opgegeven. En elk jaar is het er erg leuk en gezellig en leren ze ook nog eens heel veel.
Dit jaar gaan ze naar een tentenkamp, waar je alles zelf leert. Koken, wassen en overleven. Niet koken op een gasfornuis, maar echt leren koken op een houtvuurtje. Wassen in een nep-beekje. Niet in een echte beek want dat is niet goed voor de dieren die er eventueel weer van drinken. En ja, wie weet wat ze nog meer gaan leren en zien.
“Ik denk dat we niet aan de beurt komen hoor om te koken”, zegt Jasmine. “Zeg dat nu maar niet zo hard, voor je het weet moeten wij van die dingen doen in plaats van leuke dingen”, reageert Kim terug. “Minder leuke dingen?” Gaan we dat dan ook doen. Volgens jou doen we elk jaar alleen maar leuke dingen. “Daarom ben ik toch mee gegaan omdat jij dat zei”, is het snelle antwoord van Jasmine. “Laten we maar kijken wat er gebeurt en er niet ruzie om maken”, is de tegenreactie van Kim.
Helaas zijn de meiden die avond het haasje om te leren koken op een houtvuurtje. “Eigenlijk is dit helemaal niet zo gek”, vind Jasmine. “Ik vind het ook wel heel leuk om zo te koken”, meent Kim. “We hebben dan ook wel een makkelijke maaltijd”, vindt Miene één van de begeleidsters “Dat geeft helemaal niet”, meent Kim lachend. “Als ze allemaal maar macaroni lusten”, vindt Jasmine.

De dagen erna valt het weer erg tegen. Het regent vaak, heel lang en heel hard. “Dit is niet echt weer om veel buiten te zijn. Vorig jaar waren we alleen maar buiten. En moet je nu eens zien. We zitten nu al 2 dagen in de tent. Beetje te plakken en dingen te maken”, zegt Jasmine. “Ja, maar hier kan niemand wat aan doen”, antwoordt Kim. “Kinderen mag ik jullie aandacht even”, vraagt Mia de hoofdbegeleidster.
Alle kinderen draaien zich naar haar toe en luisteren wat er volgt: “Ik heb de ouders al gebeld die ons op zouden komen halen in plaats van aan het einde van de middag. Ik heb vanmorgen vroeg naar de weerberichten geluisterd en voor vanmiddag voorspellen ze alleen maar slechter weer. Het kan zelf gaan stormen en er kunnen zeer zware regenbuien komen. Het is echt dit jaar geen lentekamp. We hebben nog helemaal niks kunnen doen behalve spelletjes in de tent, kleuren of andere tentactiviteiten. Ik had heel graag met jullie dit jaar willen ponyrijden en ze daarna kammen en eten geven. Dan zouden we een boswandeling hebben met een meneer. Maar jammer genoeg hebben we nog helemaal niks kunnen doen”. De kinderen reageren met: “Oh, leuk ponyrijden en ja, jammer van het weer”. Mia kijkt de groep rond en gaat dan verder met haar verhaal: “Ik heb dan ook besloten dat we maar naar huis moeten gaan voor het echt heel slecht weer gaat worden. Ik wil niet dat er mensen ziek gaan worden. Ik denk dat we alle activiteiten van dit jaar maar verschuiven naar volgend jaar en hopen dan op een echte lentekamp en niet zoals dit jaar meer een regenkamp is geweest”. De kinderen reageren er gelukkig lachend op en roepen al dat ze volgend jaar weer mee gaan. Mia is erg blij dat de kinderen toch wel enthousiast reageren. Ze bedankt alle kinderen alvast als ze dat straks niet meer kan. Met elkaar gaan ze nog verstoppertje spelen, want de ouders zijn immers onderweg.

Thuis gekomen vertellen ze eerst wat er allemaal aan de hand was en waarom ze zo vroeg thuis zijn. De ouders zijn blij dat Mia besloten heeft het lentekamp eerder te stoppen in verband met het weer dat nog gaat komen. “Ik ben blij dat je thuis bent”, zegt de vader van Jasmine en knuffelt zijn dochter. “Vinden jullie het goed als ik even bij Vera ga kijken”, vraagt ze aan haar ouders. 
Vera blijkt nog steeds erg ziek te zijn.”Mijn moeder gaat morgen de dokter bellen, want mijn koorts wil niet zakken. Maar vertel eens: “Waarom zijn jullie zo vroeg terug”, wil Vera weten.
De meiden vertellen van het weer en wat ze eigenlijk zouden doen. “Wel jammer voor jullie. We weten dan al wel wat we volgend jaar gaan doen”, probeert Vera lachend te vertellen. Ze vertellen ook nog dat ze op een echt houtvuurtje macaroni hebben gekookt. Maar veel aandacht heeft Vera er niet voor. Die voelt zich veel te ziek.
De meiden besluiten naar huis te gaan en komen over een paar dagen terug om te zien hoe het gaat met Vera.
Op school vertellen ze ook over het verregende lentekamp en hoe ziek Vera is. De klas stuurt Vera een kaartje met de hoop dat ze snel weer beter is.

Het duurt echter nog een week voor Vera zich weer een beetje beter voelt, en zelfs 2 weken voor ze weer op school is. En als Vera op school is, is dat meteen weer te merken aan de vrolijkheid tussen de 3 meiden. Want Kim en Jasmine hebben zich best zorgen gemaakt over Vera.

 

© Radna 2004 voor speelzolder.com

 

Zoeken

advertentie