Kleuren, knutselen, spelletjes alles voor kinderen en ouders
Dutch English French German Italian Portuguese Spanish Swedish Turkish

SpeelZolder

advertentie

Nieuw op SpeelZolder

Socialmedia

Hyves Facebook Twitter SpeelZolder op - Hyves - Facebook en Twitter

Wie is er op de site?

We have 108 guests and no members online

Biba en de schildpad

Brr je kon merken dat het winter werd dacht Biba. Zelfs in haar mandje werd het een beetje kouder. Sloom strekte ze haar pootje uit om haar dekentje te zoeken. Toch wel lekker zo’n heerlijk dik dekentje, en het rook zo lekker naar Nardja. Eerst was het een dekbed geweest van Nardja dus daarom rook het zo lekker. Met haar nageltjes trok ze het dekentje over zich heen. Nou nog eens lekker omdraaien ……en weer lekker verder slapen. Heel veel later werd Biba wakker, tjonge was er nou nog niemand beneden? Wat een vreselijke slaapjurken waren haar meneer en mevrouw toch en ook Nardja was nog steeds niet beneden.

Nou was het niet zo erg dat iedereen nog sliep maar de meneer deed s’avonds haar poezendeurtje op slot en deed het pas s’morgens weer open en eigenlijk wilde Biba NU naar buiten. Even lekker uitrekken, heel hard gapen en Biba was helemaal wakker. Bibberend zette ze een pootje buiten de mand, zelfs de verwarming was nog niet aan!!

Wat zou ze nou eens gaan doen……Biba keek om zich heen. He! de deur naar boven stond open, snel stak ze haar kopje om de deur. Als de meneer haar zag zou hij haar direct weer terug sturen….Niemand te zien en alles was donker. Toch wel handig dacht Biba die nachtogen. Ze wist dat mensen in het donker niet zoveel konden zien, maar gelukkig hebben katten nachtogen zodat ze prima kunnen kijken in het donker.

Snuffelend liep Biba de trap op. Bij de eerste open deur keek ze eens naar binnen. Goh dit was dus de mand van Nardja, wat een gek ding zeg, helemaal van hout, er zaten pootjes onder. Verder was het hetzelfde als haar mand. Een lekker groot kussen om op te liggen en een kleiner kussen voor het hoofd van Nardja en helemaal over Nardja heen een dekbeddekentje. Wel gek trouwens dat Nardja haar hoofd niet tegen haar buik legde als ze ging slapen, dat deed Biba altijd wel, zo kreeg je nooit een koude buik. Biba sprong op het bed en gaf Biba een likje over haar wang, Nardja veegde in haar slaap haar wang af en Biba sprong snel weer van het bed af. Stel je voor dat Nardja wakker werd, dan moest ze direct weer naar beneden en kon ze nooit eens verder kijken. In de andere kamer lagen haar mevrouw en meneer in al net zo’n gekke mand als Nardja, wel heel gezellig met zijn tweeën. Gek hoor dat Nardja daar niet lekker tegenaan ging slapen vond Biba, was veel warmer.

De andere deur zat dicht zag ze toen ze de slaapkamer uitkwam. He maar wacht eens, nog een trap. Tjonge wat was dit huis groot zeg! Heel zachtjes om maar geen lawaai te maken sloop Biba de volgende trap op. Wel een enge trap hoor! Er zaten allemaal gaten in. Boven aangekomen keek Biba eens rond. Hier was het pas echt leuk, heel veel spulletjes en alles stond gewoon boven op elkaar gestapeld, hier kon je pas lekker spelen en verstoppen! Waarom mocht Biba hier nou nooit komen, ze snapte er niets van.

Biba was een hele poos bezig om alles te bekijken, hier was echt heel erg veel te zien. Ze was al vriendjes geworden met een heleboel knuffelbeesten, nou ja vriendjes, dat dacht ze tenminste. De speelgoedpoezen zeiden niet zo heel veel terug, maar ze leken heel erg aardig. 
Biba was net begonnen met een spelletje sluipen toen ze met haar kopje tegen een grote bak aanliep. Wat zou daar nou inzitten vroeg Biba zich af, misschien wel allemaal lekkere koekjes!

Een schildpadNaast de grote bak stond een oude stoel waar Biba bovenop ging zitten. Met een scheef kopje bekeek ze de bak eens goed, helemaal vol water met een raar rond ding erin. Dat zou vast geen koekje zijn, die gooiden ze toch niet in het water? Biba strekte haar pootje uit en duwde op het ronde ding. Bijna was Biba in het water gevallen toen het ding onder water verdween. Oeps dat zat dus niet vast…… zou wel in het water gevallen zijn, dacht ze. Het ronde ding kwam weer boven en Biba gaf er eens een heel harde tik tegen aan. “Pok“ deed het ronde ding tegen de rand van de bak. He dat was een leuk spelletje dacht Biba en ze probeerde het ding zo’n harde mep te geven dat het weer terug kwam.Nog een keer gaf ze het ding een heel harde mep. Maar dat was eng……… uit het ronde ding kwamen allemaal andere kleine dingen……. vier pootjes ……… en een klein kopje. 
Eerst keek Biba heel verbaast naar het ding. Wat was dat nou? Een speelgoedje? Toen Biba nog eens goed keek deed het ronde ding zijn ogen open en dicht. Maar…. maar… dat ding was een beest! Het bekje van het ding ging open en dicht. Biba knipperde met haar ogen, had ze dat nou goed gezien? Ja hoor, het bekje ging nog eens open en dicht. “help, help, help er verdrinkt hier iemand!!!!” mauwde Biba heel erg hard “help dan toch” mauwde ze maar terwijl ze van de stoel afsprong en naar de trap rende. Waarom sliep iedereen nou toch? Biba rende de slaapkamer van Nardja binnen en sprong op het bed “mauw mauw mauw“ riep ze terwijl ze heel hard op Nardja sprong. “Word nou wakker“ mauwde ze maar door en sprong steeds heel hard op Nardja.

Nardja werd wakker en ging heel snel overeind zitten. Biba sprong snel van het bed af en rende naar de deur “kom nou“ mauwde ze "er verdrinkt iemand". Nardja kwam uit bed en riep haar vader en moeder “papa, mama, kom gauw Biba doet zo gek“ riep ze terwijl ze achter Biba aan liep. Biba was al lang weer boven aan de trap met de gaten en bleef maar op en neer springen. Waarom was iedereen nou zo langzaam. Ze rende weer naar de stoel en sprong erop, gelukkig het ronde beest deed nog steeds zijn bek open en dicht. Biba stond op de stoel op en neer te springen toen de mevrouw en meneer eindelijk bij de bak kwamen. “Help dan toch” mauwde Biba “het ronde beest verdrinkt!!”
Allemaal stonden ze nou in de bak te kijken. “waarom staat die poes nou zo ontzettend veel lawaai te maken en zo op en neer te springen?" vroeg de meneer. Iedereen keek nu naar Biba.

“Nou ik denk dat Biba nog nooit eerder een schildpad heeft gezien en gompie wakker heeft gemaakt“ zei de mevrouw. Waarom deed nou niemand iets dacht Biba, dat rare ronde schilpad beest lag daar maar te verdrinken. Nardja pakte Biba op “Biba dat is onze schildpad en die heet gompie, in de winter woont hij op zolder want dan gaat hij heel erg lang slapen. In de zomer komt hij weer beneden“, vertelde Nardja tegen Biba “en gompie die woont in het water want dat is een waterschildpad“. Oh dacht Biba dus dat schildpadbeest lag helemaal niet te verdrinken…….. potversnerrie had ze iedereen voor niets wakker gemaakt. Was er dus helemaal niets aan de hand. Met grote ogen keek Biba naar Nardja. Waarom had nou niemand haar over die dingen verteld, nu dachten ze vast allemaal dat Biba gek was dacht ze. Toen ze naar haar mevrouw en meneer keek zag ze dat die helemaal niet boos waren maar wel een beetje moesten lachen. “nou“ zei de meneer “sinds Biba hier in huis woont kunnen we in ieder geval niet zeggen dat er nooit iets gebeurd, maar in het vervolg zullen we de deur beneden maar goed dichtdoen want ik wil s’nachts toch wel graag slapen“.

Nardja knuffelde Biba eens goed en bracht haar weer naar beneden. Ze legde Biba in haar mandje en deed het dekentje over Biba heen “Jij zorgt er in ieder geval voor dat het hier nooit meer saai is Biba, ga maar lekker nog even slapen“.
Tja en omdat iedereen naar bed ging, de deur dicht werd gedaan en omdat het poezendeurtje nog steeds dicht zat ging Biba maar weer slapen, maar ze nam zich wel voor om de volgende keer eerst iets beter na te denken voordat ze iedereen ging roepen ……


© Simone 2004 voor speelzolder.com

 

Zoeken

advertentie