Kleuren, knutselen, spelletjes alles voor kinderen en ouders
Dutch English French German Italian Portuguese Spanish Swedish Turkish

SpeelZolder

advertentie

Nieuw op SpeelZolder

Socialmedia

Hyves Facebook Twitter SpeelZolder op - Hyves - Facebook en Twitter

Wie is er op de site?

We have 89 guests and no members online

Lizzy en Tom: het avontuur tussen twee werelden

Hoofdstuk 2

Tom en Lizzy nemen samen een flesje prik en blijven op de helft van de trap zitten. "Stom he, dat we ons zo lieten meeslepen,"zegt Lizzy, en ze laten hun flesje fris heerlijk smaken. Plots grijpt ze Tom beet. "Maar die stem dan, wie riep daar nu steeds mijn naam". "Laten we nu de rotzooi maar weer opruimen en de deksel dicht gooien en ons er niet meer mee bezig houden daar komt alleen maar ellende van volgens mij "stelt Tom voor. Lizzy knikt instemmend "misschien heb je wel gelijk, kom op". Wanneer ze bij de kist komen. Overvalt hen de verbazing van wat ze zien, de kist ligt nu vol met beeldjes , vazen en meerdere oudere spullen.

"He, er ligt ook een rare kaart in volgens mij is het van een soort perkament, er staan ook van die rare tekens en tekeningetjes op, het lijkt een raadsel." Lizzy steekt haar hand uit om de kaart te pakken, plots wordt ze de kist in gezogen en in een reflex grijpt ze Tom beet. Een wolk omringt de twee,ze horen een zacht zoemend geluid maar weten niet waar het vandaan komt. Dan wordt het rustig en ze kijken om zich heen, de lucht is ijl, en de zwaartekracht voelt anders. Er is verder helemaal niets. " Waar zijn wij terecht gekomen wat is dat hier ,TOM…! zeg wat" roept Lizzy overstuur. "Ik weet het niet Lizzy, maar het ziet er niet best uit. "Kijk, daar…daar doemt in de verte iets op", wijst Tom. De twee houden elkaar stevig vast, en blijven kijken…het wordt steeds scherper en scherper. "Het lijkt wel een poortdeur, "fluistert Tom. "Eindelijk na al die jaren kom je me nu zo in mijn schoot vallen", horen ze een stem van achter de poortdeur komen.
De poortdeur gaat tergend langzaam open en een gedaante stapt naar voren. Tom en Lizzy griezelen van het aanblik van het wezen . "Eindelijk…"mompelt het ,hij steekt zijn hand uit naar Lizzy en wrijft door haar blonde haren .
Lizzy schud haar hoofd van hem af, " blijf van me af griezel," schreeuwt ze. " Wat moet je van ons ". "Jullie waren zelf zo nieuwsgierig, maar goed…je krijgt een kans om terug te keren naar je eigen wereld, los het raadsel op en jullie zijn vrij". "Raadsel…?", vraagt Lizzy.

Ongeduldig. "Ja, maar lukt het jullie niet dan zullen jullie tot in de eeuwigheid hier in het duisterrijk moeten blijven".
"Achter deze deur zijn nog twee andere deuren, op de vloer vind je tegels met tekens", begint het wezen. "Volg het juiste pad door het raadsel op te lossen, dan zal je de juiste deur openen, en anders zie ik jullie snel…".
Het wezen opent de deur voor de twee en met een nederige buiging wijst hij hen de weg. "Wat is dit, er liggen allemaal tegels en welke tegels moeten we dan bewandelen", zegt Lizzy wanhopig. Een tijdje kijken Tom en Lizzy naar de symbolen op de grond "kijk eens Lizzy", merkt Tom op. "Zie je, er staan tekens die volgens mij duivels - maar ook tekens met liefde en respect zijn". "Laten we het maar proberen, slechter dan nu kan het niet worden", zegt Tom enigszins somber. Ze overdenken iedere stap en uiteindelijk de laatste. Tom pakt de deurknop voorzichtig beet, Lizzy houd hem angstvallig bij zijn trui vast. "Toe maar Tom" zegt ze beslist. Tom slikt het zweet drupt van zijn gezicht en drukt de deur open, met een zucht van verlichting staan ze weer in de kelder.
"Dit keer is het jullie gelukt, maar de volgende keer zal het jullie minder goed afgaan!", buldert de stem.

Tom smijt de deur achter zich dicht en het verdwijnt in het niets. Lizzy gooit de deksel dicht en ze snellen naar boven, dan laten ze zich op de bank zakken. "Wat een avontuur, beloof me dat we het van zijn levensdagen nooit tegen iemand zeggen, Ik ga in elk geval die kelder nooit meer in", zucht Lizzy. "Al zou je het willen vertellen wie zou ons geloven!, en die kelder…
Die kelder zou je moeten afgrendelen", antwoordt Tom. Tom en Lizzy zouden die kelder nooit meer betreden, maar of ze nu ook geen last meer zullen hebben van het wezen… 


©2002 Ina voor speelzolder.com

 

Zoeken

advertentie