Kleuren, knutselen, spelletjes alles voor kinderen en ouders
Dutch English French German Italian Portuguese Spanish Swedish Turkish

SpeelZolder

advertentie

Nieuw op SpeelZolder

Socialmedia

Hyves Facebook Twitter SpeelZolder op - Hyves - Facebook en Twitter

Wie is er op de site?

We have 62 guests and no members online

Lizzy en Tom: het avontuur tussen twee werelden

Hoofdstuk 4

Het is een totale ravage, Lizzy zit op haar knieën tussen de talloze boeken, er staat bijna geen rek meer overeind. Verward en als verlamt, pakt ze een stapel boeken en begint ze te sorteren. Een traan bulkt over haar wang, verdrietig kijkt ze naar de puinhoop. Tom legt troostend een hand op haar schouder, "kom op joh…, we laten ons er toch niet onder krijgen?", sust hij. Opeens overvalt Lizzy de woede en smijt de stapel boeken weer op de grond. "Wat moet dat wezen van ons…!!" Lizzy barst in tranen uit, ze lijkt ontroostbaar. "En hoe vertellen we het mevrouw Hanckel", Lizzy heft haar hoofd op naar Tom. "Ik weet het ook niet", zucht Tom. Dan horen ze gerommel aan de buitendeur. "Nee hé niet weer", fluistert Lizzy. "Nee wacht, er staan mensen voor de deur, het lijkt …de politie wel", zegt Tom. Buurt mensen hadden het helse kabaal gehoord en alarm geslagen. "HALT…POLITIE…!!", roept een van de politiemannen en houd een revolver in de richting van Tom en Lizzy. "Mijn god ze denken toch niet dat wij…", nu word het echt teveel voor Lizzy en kwaad roept ze "je moet ons niet hebben…!! je moet…". Tja, wat moet ze zeggen ze zullen haar toch niet geloven. Lizzy haar ogen staan alsof ze ieder moment kan instorten. Ze laat haar hoofd zakken, wetend dat ze maar beter haar mond kan houden.

"Wilt U alstublieft mevrouw Hanckel even bellen", interrumpeert Tom. Hij probeert uit alle macht helder te blijven. Hij weet dat hij vanavond ook niet veel meer kan verdragen. Tom en Lizzy worden overspoeld met vragen, behalve hun naam en adres, zullen ze de politie een antwoord op de vraag wat er is gebeurd, schuldig blijven.

Gelukkig komt mevrouw Hanckel binnen en vlug loopt ze naar Lizzy die nog altijd op haar knieën op de grond zit. Gehurkt gaat ze voor Lizzy zitten, met haar zachte oude handen houd ze Lizzy’s hoofd vast. "Kijk mij eens aan Lizzy en vertel mij wat hier vanavond is gebeurd meisje …vertel het me maar", zegt mevrouw Hackel. "Het was verschrikkelijk, ik…weet het niet", stamelt Lizzy. "Ik zou Tom en Lizzy graag even alleen willen spreken in het kantoor agent", zegt mevrouw Hanckel zakelijk en beslist. Mevrouw Hanckel sluit de deur van het kantoor en gluurt nog even door het raampje om te zien of ze echt ongestoord kunnen praten. Voor de zekerheid laat ze ook de lamellen, die armoedig aan twee schroefjes vast zit, zakken. "Dat ding hangt er al zo’n tien jaar en regelmatig blijf je er achter hangen, het ziet er niet meer uit". "Maar vertel nu eens wat er vanavond is gebeurd", zegt mevrouw Hanckel. Tom en Lizzy kijken elkaar aan. "Tja hoe zal ik het zeggen", begint Tom. "Nou ik ben met mijn hele hebben en houden tegen een stelling gaan staan en… toen vielen alle stellingen om", verzint Lizzy snel. "Zo, en dat moet ik geloven…?? en daarom is niet alleen de bieb maar ook het kantoor een puinhoop", begint mevrouw Hanckel. "Laat ik duidelijk zijn, ik ben niet van gister en ik kijk nergens van op vertel nu maar". Toen vertelden de twee het hele verhaal, vanaf de kelder tot het gebeuren in de bieb.

"Ik heb het me dus toch niet verbeeld", zucht mevrouw Hanckel en kijkt enigszins behoedzaam rond alsof ze verwacht dat het wezen zich nu zou manifesteren. "Wat bedoelt U", vraagt Lizzy. "Toen ik vanavond wegging had ik het idee dat er iets was wat me bespiede…maar dat is nu wel duidelijk". Mevrouw Hanckel was erg ontdaan over het feit wat Tom en Lizzy hadden moeten doorstaan en liep naar de bieb om de politie te bedanken voor hun snelle ingrijpen. "Ik heb Uw hulp niet langer nodig heren", zegt ze en werkt heel subtiel de agenten snel de deur uit en sluit af. Mevrouw Hanckel neemt Tom en Lizzy mee uit eten. Die avond werd er veel gesproken en besproken. "Ik zal jullie zoveel mogelijk helpen in de ‘strijd’ tegen dat wezen".


©2002 Ina voor speelzolder.com

 

Zoeken

advertentie