Kleuren, knutselen, spelletjes alles voor kinderen en ouders
Dutch English French German Italian Portuguese Spanish Swedish Turkish

SpeelZolder

advertentie

Nieuw op SpeelZolder

Socialmedia

Hyves Facebook Twitter SpeelZolder op - Hyves - Facebook en Twitter

Wie is er op de site?

We have 32 guests and no members online

User Rating:  / 1
PoorBest 

De Meiden: Valentijnsdag

Kim zit op haar kamer te wachten tot Jasmine en Vera komen. Vandaag is de dag dat ze valentijnskaartjes gaan schrijven en versturen. Voor Kim hoeft dathart met pijl eigenlijk niet. Ze heeft al zitten bedenken wie ze nu een kaartje zal sturen. Natuurlijk gaat er een kaartje naar Richard maar wie nog meer… Als de meiden er na een kwartier nog niet zijn gaat ze naar beneden om drinken te halen en een zakje chips. Net voordat ze de trap op wil lopen hoort ze buiten gelach, daar zal je ze hebben. “Hoi, zijn jullie daar eindelijk”, roept Kim als ze de deur open doet. “Ja, Jasmine kwam te laat. Dacht dat we later afgesproken hadden. Nu ben ik haar maar gaan halen”, zegt Vera.

Boven gekomen gaan de meiden een lijstje maken wie er een kaartje krijgt. “Heb je gezien op speelzolder.com dat je daar ook een test kan doen. Een liefdestest. Je vult de naam in van jezelf en de jongen die je leuk vindt. Hij rekent dan uit hoeveel procent je bij elkaar past”, zegt Vera. “Nee, even de computer aan zetten”, is de snelle reactie van Kim. Als de computer opgestart is gaan de meiden omstebeurt de namen invullen van jongens die ze leuk vinden. Ook van jongens die ze niet zo leuk vinden, en lachen dan heel hard als er een hoge score uit komt. “Kijk is wat dat Blind Date is”, vraagt Jasmine. Kim klikt het aan ze zien dat je vragen moet beantwoorden. Als uitkomst staat er dan met wie je een blind date hebt. Omstebeurt doen ze de quiz en zien met wie ze zogenaamd een date hebben. Het is een hele leuke quiz er wordt flink wat afgelachen.

De meiden vinden dat speelzolder.com weer leuke spelletjes heeft maar als ze doorgaan komen de kaarten niet op tijd op de bus. “Ik ga ook een kaartje sturen naar me ouders”, zegt Jasmine. “Je ouders waarom dat nu weer?”, vraagt Kim. “Gewoon omdat ik van me ouders houd. Ze mogen best wel een kaartje hebben en ik zet me naam erop”, zegt Jasmine. Vera en Kim vinden eigenlijk dat hun ouders ook wel een kaartje mogen ontvangen en besluiten er ook één te sturen.

“Weet je”, zegt Vera opeens”, ik heb een tijdje terug een mailvriendje in het gastenboek van speelzolder.com gevonden en me e-mail adres gegeven. Ik mail nu met hem. Ik denk dat ik hem via een kaartensite ook een kaartje voor Valentijn ga sturen. Ik zet dan wel me naam erbij anders weet hij niet van wie dat afkomt. Mag ik even op de computer Kim?”, vraagt Vera.  Kim en Jasmine gaan weer verder met de kaarten als Vera een kaart uitzoekt voor haar mailvriendje. “Zo die is verstuurd. Dank je wel, Kim”, zegt Vera. “Zijn alle kaarten nu geschreven zodat we naar de brievenbus kunnen lopen?”, vraagt Kim, “Over een kwartier komt de postbode hem namelijk legen”.

Met ieder in hun hand de eigen Valentijnskaartjes lopen de meiden naar de brievenbus. “Ik denk toch dat ik het kaartje voor Alex niet op de bus doe”, zegt Vera ineens. “Niet?? Waarom niet? Je bent verliefd op hem, dan stuur je juist een kaartje”, zegt Jasmine. “Durf je misschien niet?” vraagt Kim. Met een blos op haar wangen zegt Vera:”Jawel, maar ik heb erin gezet dat ik hem zo lief vind”. “Dat hoort toch, want het is toch ook zo”, antwoorden Kim en Jasmine tegelijk. Ze lachen om het dubbele antwoord. Vera is meteen overtuigd en gooit de kaart in de brievenbus.

De volgende dag zijn de meiden een beetje van slag. Je kunt zelf wel een kaartje versturen maar wie zegt dat je ook een kaartje terug krijgt. 14 februari is dit jaar op een dag dat de meiden gewoon naar school gaan. Op school zien de meiden hun vrienden wel lopen, maar denk je dat ze wat zeggen??? Dat doen ze dus niet. In de pauze kan Jasmine het niet meer uithouden en loopt naar Marc toe. Zonder iets te zeggen geeft ze hem een kusje op zijn wang. ”Waarom doe je dit?”, vraagt hij. “Weet je wel dat het vandaag Valentijnsdag is. Dan mag je kusjes geven. Ik ben je vriendinnetje toch? Dan mag je mij ook wel iets geven”, zegt Jasmine. De jongens beginnen te lachen en Richard roept: ”Aha nu snappen we waarom je boos aan kwam lopen. Je denkt dat we dat vergeten zijn?. Met een rode kleur op de wangen staan de meiden te wachten tot de jongens iets zullen geven of doen. Dat gebeurt dus niet. “Kom vanmiddag om 16.00 uur naar het plein”, zeggen ze tegelijk en lopen weg. Sprakeloos staan de meiden te kijken dat de jongens weglopen. “Snap jij het nu? Is dat alles wat we krijgen?”, vraagt Jasmine. “Nou Mine, wie weet wat de jongens vanmiddag gaan doen. Laten we dat gewoon afwachten en nu moeten we naar de les gaan”, zegt Kim. De middag kan voor de meiden niet snel genoeg voorbij zijn. Uit school fietsen ze heel hard naar huis en spreken af om daarna met de kaarten die ze hebben gekregen, als er één is, naar Vera te komen.

Als de meiden bij elkaar zijn mogen ze ieder hun kaarten gaan lezen. Jasmine en Kim hebben ieder één kaart, maar Vera heeft wel 5 kaarten. “Hoe kom jij nu aan zoveel kaarten. Je wilde niet eens de kaart voor Alex weg doen”, vragen Kim en Jasmine, “Dit kan echt niet hoor.” Al snel is duidelijk dat Vera een kaartje van haar ouders heeft, één van haar oppaskinderen (waar ze altijd oppast), één van Alex en één van haar mailvriendje en uiteindelijk één zonder afzender. ”Van wie kan ik dat kaartje nu krijgen zonder naam? Ik vind dat altijd zo gemeen. Ik ga nu de hele tijd denken van wie dat kaartje is en kom er nooit achter”, zegt Vera. “Laat het nu maar even zitten Vera, we gaan de jongens maar eens opzoeken”, zegt Kim.

De jongens zitten al te wachten op de meiden. “Tjee, wat zijn jullie stipt op tijd. Kon het niet wat eerder”, vraagt Marc. Een kus gevend op de wang van Jasmine. “We hadden toch 16.00 uur afgesproken” antwoordt Vera die ook een kusje krijgt van Alex.

“Oké jongens, leg ons nu maar uit waarom we hier op dit moment moeten zijn”, vraagt Kim. “Dat zien jullie straks wel. Als jullie ons maar vertrouwen we gaan iets heel leuks doen”, zegt Richard. En daar gaan ze dan. De meiden fluisteren naar elkaar wat het allemaal kan zijn: een filmpje of uit eten. Raden doen ze het toch niet.

Het blijkt dat de jongens een uurtje een bowlingbaan gehuurd hebben om met zijn zessen te bowlen, daarna gaan ze ergens een patatje eten. De grootste lol hebben ze, het is niet jongens tegen de meiden. Nee, iedereen speelt voor zichzelf. Na een uurtje blijkt dat de winnaar Kim is. Drie dikke kussen van de jongens krijgt ze en een beertje met een hartje waarop staat ‘Happy Valentine’. Een patatje eten in een gezellige snackbar en een ijsje is de afsluiting van de avond. “Dank je wel voor de hele gezellige avond. Ik kon me geen andere leuke Valentijnsdag bedenken dan deze dag”, zegt Jasmine tegen de jongens. “Ja, het was heel lief dat jullie dit voor ons hebben gedaan”, vult Vera haar vriendin aan. Kim kan bijna niks zeggen en daarom kan er net een klein ‘dank je wel’ af. Nog een dikke afscheidszoen voor de meiden van de jongens en iedereen keert terug naar huis.

De volgende dag praten de meiden nog even over de vorige avond na. “Weet je toen ik binnen kwam vroeg me moeder hoe ik het had gehad. Ik bedacht me toen dat ik niet had gevraagd of ze het goed vonden”, zegt Kim. “Ja, dat had ik ook”, vult Vera aan. “Dat klopt”, zegt Jasmine”, ik hoorde van me ouders dat de jongens zelf bij onze ouders lang zijn gegaan of wij mee mochten. Hebben ze goed gedaan hé. Wij hadden immers een leuke avond. Wie zegt ons dat het volgend jaar net zo is als dit jaar!”.

Vera en Kim kijken elkaar aan, ze zeggen niks maar weten wel dat Jasmine gelijk heeft.

© Radna 2003 voor speelzolder.com

 

Zoeken

advertentie